زمینه و هدف: هر مسلمان در هنگام انجام فریضه عبادی و مهم نماز، وضعیت های ایستاده، نشسته، را در رکوع و سجده انجام می دهد که این حرکات در هنگام ادای نماز، نشانه های تسلیم و نزدیکی به درگاه خداوند متعال می باشد از طرفی دیگر، این حرکات می توانند به عنوان تمرین بدنی و بهبودی در وضع جسمانی نیز به شمار آیند. به نظر می رسد، سجده سبب افزایش سرعت گردش خون مغز گردد که هدف از این مطالعه، تعیین سرعت گردش خون عروق داخل مغز، از طریق سونوگرافی داپلر ترانس کرانیال می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه مداخله ای، بر روی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان شاغل در مرکز پزشکی الزهرا انجام و از آن ها به وسیله روش سونوگرافی داپلر ترانس کرانیال و از طریق پنجره پشت سری، سرعت گردش خون شریان بازیلر در وضعیت نشسته و سجده، اندازه گیری به عمل آمد.یافته ها: دراین مطالعه، سرعت گردش خون مغزی 42 دانشجو (22 مرد و 20 زن) در وضعیت های نشسته و سجده، به ترتیب 36.55 و 41 سانتی متر در ثانیه به دست آمد که 12% افزایش سرعت، ملاحظه گردید. تفاوت معنی داری بین زنان و مردان مشاهده شد طوری که افزایش سرعت حداکثر سیستول در زنان، بیشتر از مردان بود. افزایش در میزان مقاومت عروقی که سبب کاهش گردش خون مغز می شود، در این مطالعه مشاهده نگردید.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که در افراد سالم، سجده سبب افزایش سرعت گردش خون عروق مغز می شده و حدس زده می شود این مساله در افراد مسن و بیماران با استروک، جنبه درمانی نیز داشته باشد که جهت اثبات این نظریه، مطالعات دقیق و کامل تری پیشنهاد می گردد.

مطالعه ای آینده نگر به منظور تعیین منحنی استاندارد قند خون در بیماران دیابتی که قند خون آنها قبل از عمل کنترل شده بود و برای انجام عمل جراحی پیوند رگ های قلب به صورت انتخابی آماده شده بودند، انجام شد. برای این بیماران قند خون هر پنج دقیقه یک بار اندازه گیری شد. این مطالعه بر روی 100 بیمار انجام شد. قبل از شروع کانوله کردن دهلیز راست و آئورت و هنگام تجویز هپارین نمونه خون بیمار برای اندازه گیری قند خون گرفته و قند خون اندازه گیری شد. هنگام گردش خون برون پیکری هر 5 دقیقه نمونه خون را از طریق دستگاه گردش خون برون پیکری گرفته و نتایج جمع آوری شده، روی منحنی رسم گردید. این نتایج یک نمای کلی را به تصویر گذاشت که دارای 5 مرحله است، که در این مراحل پنج گانه تغییرات محسوس قند خون قابل ملاحظه است. این مراحل کاملا با حوادث و مراحل بیهوشی و جراحی و اقداماتی که در حین یک عمل جراحی قلب باز و به ویژه در یک عمل جراحی پیوند رگ های قلب ممکن است پیش آید، قابل تطبیق است. نتیجه ای که حاصل می شود، این است که همان طور که در تحقیقات قبلی هم آمده است گردش خون برون پیکری، بیهوشی و جراحی در اکثر موارد قند خون بیمار را افزایش می دهند ولی در این بررسی مشخص شد که این افزایش یک منحنی خطی ایجاد نمی کند، بلکه منحنی ایجاد شده دارای فراز و نشیب هایی است که یک روند عمومی هیپرگلیسمی را نشان می دهد ولی این روند قابل تطبیق با وقایعی است که می تواند روی قند خون بیمار موثر واقع شوند.

به علت نقش اساسی دستگاه گردش خون در بدن و گسترش روزافزون بیماری های مربوط به آن در کار حاضر سعی شده است تا با استفاده از شبیه سازی عددی یک بعدی، سیستم سرخرگ های اصلی دستگاه گردش خون مدل شود. برای اولین بار در شبیه سازی یک بعدی از روش حجم محدود برای گسسته سازی معادلات ناویراستوکس که با معادله حالت کوپل شده استفاده شده است. در گسترش شرایط مرزی خروجی از مدلی موسوم به درختچه شریانی ساختاریافته بهره گرفته شده است و مدل یک بعدی با مدل متمرکز (لامپ) کوپل شده است. نتایج این حل، با سایر حلهای یک بعدی به روش مشخصه ها اعتبارسنجی شده و نشان داده شده که استفاده از روش حجم محدود نیز می تواند مشخصات جریان خون در سرخرگ ها را به خوبی نشان دهد. همچنین پروفیل های فشار و دبی در رگ های اصلی بدن در حالت عادی به دست آمده و نشان داده شده است که با دور شدن از قلب پروفیل فشار تیزتر می شود که با نتایج فیزیولوژیک همخوانی دارد. همچنین نشان داده شده که با افزایش ضریب الاستیک رگ ها در بیماری تصلب شریان، فشار سیستولی افزایش و همراه با آن فشار دیاستولی کاهش می یابد. در نهایت با توجه به نتایج به دست آمده این نتیجه به دست می آید که روش حجم محدود کارایی لازم برای شبیه سازی عددی یک بعدی دستگاه گردش خون را دارد.

پیوند عروق کرونر یک روش شایع جراحی است و سالانه در جمهوری اسلامی ایران بیش از 12000 مورد آن (عمدتا با استفاده از ماشین گردش خون برون پیکری) انجام می شود. اگر چه نتایج این روش خوب است ولی در عین حال دارای عوارض متعددی است که ناشی از کانوله کردن عروق بزرگ و پیدایش آمبولی و احتباس مایعات به علت واکنش های التهابی ناشی از گردش خون برون پیکری است و مزید بر آنها، بخش اعظم هزینه ها نیز متعلق به اکسیژناتور و استفاده از ماشین گردش خون برون پیکری است. جراحان به منظور کاهش عوارض به روش جدیدی دست یافتند، به این صورت که در حالی که قلب در ضربان است پیوندهای کرونر انجام شود تا عوارض مورد اشاره را کاهش دهند. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت قلب در خلال انجام این روش و یافتن مناسب ترین اقدامات برای بیهوشی و مراقبت های ویژه این بیماران حین و بعد از عمل انجام شده است.تمهیدات اساسی بیهوشی برای این بیماران شامل دو دسته است: دسته اول، پایش (monitoring) اطمینان بخش است که شامل استفاده از الکتروکاردیوگرافی و اکوکاردیوگرافی از راه مری است و دسته دوم توجهات، شامل روش بیهوشی آن است که اهم موارد آن عبارتند از گرم نگه داشتن بیمار حین عمل جراحی، وضعیت سر پایین، و استفاده مناسب و بجا از داروهای اینوتروپ و وازوپرسور به همراه پرفیوژن مایعات داخل وریدی.برای تامین ریت آهسته قلب که در حین آناستوموز مورد نیاز جراح است، می توان از انفوزیون دیلتیازم و یا اسمولول و یا سایر بلوکرهای گیرنده بتا و یا نئوستیگمین به صورت تیتره استفاده کرد و چنانچه جراح به توقف کامل چند ثانیه ای قلب نیاز داشت می توان از تزریق بولوز 6 تا 12 میلی گرم آدنوزین به عنوان متوقف کننده گره دهلیزی بطنی استفاده کرد.

هدف: مطالعه به منظور تعیین تاثیر پیش دارو بر علائم گردش خون بیماران تحت آنژیوگرافی عروق کرونر انجام شد. مواد و روش‎ها: در این کارآزمایی بالینی یک‎سوکور، 40 بیمار تحت آنژیوگرافی عروق کرونر با توجه به شرایط و روش نمونه‎گیری در دسترس و به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه شاهد و پیش‎دارو مطالعه شدند. ابزار جمع‎آوری اطلاعات شامل برگه اطلاعات دموگرافیک و اطلاعات مربوط به بیماری و برگه‎های ثبت متغیرهای گردش خون در فواصل 8 تا 12و نیم ساعت قبل، حین و پس از آنژیوگرافی بود. درگروه پیش دارو، بیماران داروهای معمول قبل از آنژیوگرافی شامل دیازپام، کلرفنیرامین، پلازیل و هیدروکورتیزون را دریافت می‎کردند و گروه شاهد فقط مراقبت‎های معمول قبل از آنژیوگرافی را دریافت می‎کردند. داده‎ها با آزمون آماری تی مستقل تجزیه و تحلیل شدند. یافته‎ها: فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، تعداد ضربان نبض، تعداد تنفس، فشار خون سیستولیک بطن چپ، فشار انتهای دیاستولیک بطن چپ، فشار سیستولیک ودیاستولیک آئورت، از لحاظ آماری اختلاف معنی‎داری را بین دو گروه شاهد و پیش‎دارو نشان نداد. نتیجه‎گیری: با توجه به یافته‎ها پیشنهاد می شود جهت عدم تحمیل دارودرمانی نابجا به همراه یک روش تشخیصی تهاجمی تا حد امکان قبل از آنژیوگرافی از پیش داروها (مگر در موارد خاص) استفاده نشود.

زمینه مطالعه: تب برفکی یکی از مهم ترین مشکلات بهداشتی دام در جهان محسوب شده و در لیست A بیماری های با توان همه گیری بالای سازمان بیماری های واگیردار دام (OIE) قرار گرفته است. ویروس تب برفکی طیف وسیعی از زوج سمان اهلی و وحشی را مبتلا نموده و سبب بروز نشانه های بالینی در آن ها می گردد. این بیماری، زئونوز خفیف محسوب گردیده و هم چنین 70 گونه پستاندار وحشی از 20 خانواده جانوری، مستعد ابتلا به این عفونت می باشند. به علاوه از نقش پرندگان به عنوان عامل انتقال ویروس تب برفکی، در منابع مختلف یاد شده است. هدف: انگیزه این مطالعه مشاهده حضور چشمگیر کبوتران در اطراف بهار بندهای در گیر این بیماری، در همه گیری انتهای سال 1394 با سروتیپ O2016 بوده است. روش کار: پس از شکار6 کبوتر به ظاهر سالم در حال جمع آوری غذا در سطح بهاربند های درگیر تب برفکی، خونگیری از آن ها به عمل آمد. در آزمایشگاه، ژنوم ویروس تب برفکی با پرایمرهای استاندارد آفتوویروس با روش RT-PCR ردیابی گشته و محصول نهایی تعیین ترادف وتجزیه و تحلیل گردید. نتایج: در آزمون RT-PCR باندتایید کننده نتیجه مثبت 328 بازی، به دست آمد. این نتایج در تکرار آزمایشات نیز تایید گردید. سپس باند مورد نظر در هر دو مرتبه، جهت تعیین توالی ارسال شد. نتایج همطرازی، مشابهت بیش از 97% را با ویروس تب برفکی نشان داده و به این ترتیب وجود ژنوم ویروس تب برفکی در خون کبوتران تایید گردید. نتیجه گیری نهایی: این نتیجه بطور مستدل نشانگر امکان حضور ژنوم ویروس تب برفکی در خون کبوتران است. شایان ذکر است که آلودگی این گونه جانوری از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا که کبوتر، پرنده ای آزاد پرواز بوده و امکان انتقال ویروس به فواصل دور را دارد. در انتها، ضروری است مطالعات گسترده تری جهت ویروس تب برفکی عفونت زا، دوره ویرمی، امکان حضور علایم بالینی در پرنده، امکان دفع، راه دفع و میزان دفع ویروس از هر یک از راه های احتمالی و نیز بررسی ایجاد عفونت تجربی انجام گیرد.

مقدمه و هدف: رادیکال های آزاد نقش مهمی را در گسترش آسیب های بافتی در بیماری های مختلف مانند سرطان، پیری، ضعف سیستم عصبی، مالاریا، تصلب شرائین و رخدادهای پاتولوژیکی بازی می کنند. آنتی اکسیدان ها نقش مهمی در ممانعت از پیشرفت این بیماری ها ایفا می کنند. هدف از این مطالعه ارزیابی پتانسیل مهارکنندگی رادیکال آزاد DPPH در سیستم گردش خون موش صحرایی توسط عصاره متانولی Salvia aethiopis است. این گیاه متعلق به جنس مریم گلی از تیره نعناعیان است که اغلب گونه های آن ارزش غذایی و دارویی دارند. مطالعات بیشتر پتانسیل این گونه گیاهی را به عنوان یک کاندید مناسب جهت کاربردهای دارویی و صنعتی آشکار می سازد.روش تحقیق: بدین منظور تعداد 10 سر موش صحرایی ماده بالغ به طور تصادفی با وزن حدود 250-200 گرم انتخاب شده و سپس به طور مساوی و تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. گروه اول موش های صحرایی 0.5 میلی لیتر محلول متانولی 3.0×10-4) DPPH مولار) دریافت کردند. گروه دوم موش های صحرایی 1 میلی لیتر عصاره Salvia aethiopis (1 میلی گرم در میلی لیتر) به همراه 0.5 میلی لیتر محلول متانولی DPPH دریافت کردند و گروه سوم موش های صحرایی 1 میلی لیتر اسید آسکوربیک را به جای عصاره گیاه به همراه 0.5 میلی لیتر محلول متانولی DPPH به عنوان کنترل مثبت دریافت کردند. تمام تزریق ها به صورت درون صفاقی انجام شد. پس از خون گیری از قلب حیوانات و جداسازی سرم، مقدار فعالیت مهارکنندگی رادیکال آزاد DPPH توسط عصاره Salvia aethiopis با درنظر گرفتن کاهش جذب قرائت شده به روش اسپکتروفتومتری ارزیابی شد.نتایج و بحث: کاهش جذب برای رادیکال آزاد 1.85) DPPH نانومتر) در سرم خون موش ها در حضور اسید آسکوربیک به عنوان کنترل مثبت (1.07 نانومتر) و عصاره متانولی Salvia aethiopis به عنوان نمونه (0.78 نانومتر) حاکی از توانایی مثبت مهارکنندگی رادیکال آزاد عصاره متانولی گونه مورد مطالعه در سیستم گردش خون موش صحرایی از اسید آسکوربیک به عنوان یک آنتی اکسیدان سنتزی است. در مجموع نتیجه این مطالعه نشان می دهد که عصاره Salvia aethiopis به دلیل دارا بودن فعالیت آنتی اکسیدانی مناسب می تواند در مطالعات بالینی آتی مورد استفاده قرار گیرد. 

تئوری گردش خون ریوی آن گونه که ما امروزه آن را می شناسیم نزدیک به هزار سال پیش کشف شده است این کشف با گذشت زمان به افراد مختلفی نسبت داده شده است. در این پژوهش سعی شده است تا از طریق دسترسی به منابع معتبر در قالب یک مقاله توصیفی دیدگاه های مختلف در زمینه کشف اولیه گردش خون کوچک بررسی گردد. با کشف نسخه های دست نویس ابن نفیس با عنوان شرح حالی بر تشریح قانون و یا تفسیر بر ساختار قانون ابن سینا در سال 1924 میلادی در اروپا مشخص گردید که ابن نفیس گردش خون ریوی را 300 سال قبل از ویلیام هاروی به تفصیل ارائه داده است به گونه ای که بسیاری از مورخان از جمله آلدو میلی، ماکس ماروف، ادوارد کوپولا و دیگران به طور واضح بیان داشته اند که این کشف باید به ابن نفیس نسبت داده شود. با توجه به نتایج مطالعه مذکور مشخص می گردد که تئوری های نادرستی به مرور در طی تاریخ پزشکی به وجود آمده است که در طی آن ها برخی از اکتشافات پزشکان مسلمان به اشتباه به دانشمندان اروپایی نسبت داده شده است که این امر سرقت علمی محسوب شده و به دور از اخلاق پزشکی است.

سابقه و هدف: وارفارین و آسپیرین هر دو در درمان حملات عروقی مغز موثر می باشند. در حال حاضر اجماع نظر دال بر ارجحیت یکی بر دیگری وجود ندارد.مواد و روشها: این کارآزمایی بالینی بر روی هشتاد بیمار مبتلا به حملات عروقی گردش خون خلفی مغز در دو مرکز درمانی (کامکار و شهید مصطفی خمینی) بین سالهای 1381 تا 1384 صورت گرفته است. بیماران بصورت تصادفی در هر دو گروه تقسیم شده اند. گروه الف تحت درمان با آسپرین و گروه دوم تحت درمان با وارفارین INR 2-3)). هر دو گروه بمدت شش ماه تحت درمان قرار گرفته و توسط مقیاس رنگین با یکدیگر مقایسه شدند. نتایج توسط نرم افزار SPSS تحت آنالیز آماری قرار گرفتند.یافته ها: مطالعه شامل 37 (46.3%) نفر مرد و 43 (53.8%) نفر زن بوده است. میانگین سنی بیماران 65.97±6 (52-77) بوده است. میزان کلسترول در 58 بیمار غیرطبیعی بوده است (>200). 32 (40%) نفر از بیماران مبتلا به دیابت بوده و 41 نفر (51%) مبتلا به هیپرتانسیون بودند. مقایسه بین دو گروه در ساعت هشتم و روزهای 4 و 8 و 14 و ماههای اول، دوم، چهارم و ششم بعد از حمله مغزی تفاوت آماری واضحی بین دو گروه را نشان نداد.نتیجه گیری: در یک دوره شش ماهه ما تفاوتی بین نتایج درمان با آسپرین و وارفارین در پیش آگهی و پیشرفت بیماران مبتلا به حملات عروقی گردش خلفی مغز پیدا نکردیم.

آدنوزین بسیاری از ویژگیهای یک تنظیم کننده ی جریان خون مغزی را دارد و گیرنده های آدنوزینی در حالت وابستگی به مورفین تغییر می کنند. در این تحقیق تغییرات در پاسخ دهی گیرنده های آدنوزینی عروق نرم شامه ای قشر حسی در موشهای صحرایی وابسته به مورفین توسط تکنیک جریان سنجی لیزری بررسی شد. برای این منظور از موشهای صحرایی بالغ نر (350-250 گرم) از نژاد DawIey Sprague استفاده شدکه پس از ایجاد وابستگی به مورفین، اثر موضعی داروهای آدنورینی بر گردش خون ناحیه ای مغز  (rCBF)در ناحیه ی قشر حسی مربوط به اندام عقبی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد که آدنوزین(5-10و4-10و3-10مول) به طور وابسته به مقدار موجب افزایش rCBF در گروه کنترل کاذب، کنترل و وابسته به مورفین شده به نحوی که افزایش rCBF در گروه وابسته به مورفین از نظر آماری معنی دار بود(p<0.01) . این پاسخ توسط تئوفیلین(5-5´10 مول) مسدود شد. لیدوکائین (2%)، افزایش rCBF ناشی از آدنوین را در گروه وابسته به مورفین کاهش داد. سیکلوهگزیل آدنوزین (6-10 و 5-10 و 4-10 مول) و سیکلوپنتیل تئوفیلین (6-10 مول) به عنوان آگونیست و آنتاگونیست اختصاصی گیرنده A1 آدنوزینی اثر معنی داری بر rCBF در هیچ یک از گروه های کنترل و وابسته به مورفین نداشتند. CGS-21680 (6-10 مول) به عنوان آگونیست اختصاصی گیرنده A2a آدنوزینی موجب افزایش معنی دار CBF در گروه وابسته به مورفین شد (P<0.05). این پاسخ توسط آنتاگونیست اختصاصی این گیرنده ZM241385 (6-10 مول) مهار شد. NECA (6-10 مول) به عنوان آنتاگونیست گیرنده A2a آدنوزینی موجب افزایش معنی دار CBF در گروه وابسته به مورفین شد (P<0.05). این پاسخ توسط آنتاگونیست اختصاصی این گیرنده، آلوکسازین (6-10 مول)، مسدود شد. نتایج این تحقیق نشان داد که پاسخ دهی گیرنده های آدنوزینی A2 (شامل زیر گروه های A2a و A2b) در قشر حسی ناحیه اندام عقبی در حالت وابسته به مورفین افزایش می یابد.